تنها معصوم را پيغمبر اكرم مىدانند . و درست است كه پيغمبر در طول بيست و سه سال با شرايط مختلف بوده است و در شرايط مختلف ، بسيار سيرهء پيغمبر آموزنده است ، ولى ما شيعيان همان بيست و سه سال را داريم به علاوهء تقريباً 250 سال ديگر . يعنى ما مجموعاً در حدود 273 سال دورهء عصمت داريم و از سيرهء معصوم مىتوانيم استفاده كنيم ، از زمان بعثت پيغمبر اكرم تا زمان وفات حضرت امام عسكرى عليه السلام يعنى سال 260 هجرى . 260 سال كه از هجرت مىگذرد ابتداى غيبت صغرى است كه عموم دسترسى به امام معصوم ندارند . آن 260 سال به علاوهء 13 سال از بعثت تا هجرت ، تمام براى شيعه دورهء عصمت است . در اين 273 سال شرايط و اوضاع چندين گونه عوض شده و در تمام اين دوره‌ها معصوم وجود داشته است و لهذا ما در شرايط مختلف مىتوانيم روش صحيح را استنباط كنيم . مثلًا امام صادق در دوران بنى العباس هم بوده است در صورتى كه دوره‌اى شبيه دورهء بنى العباس براى پيغمبر اكرم رخ نداده است . از اين جهت سرمايه‌هاى ما غنىتر و جامعتر است . اصول ملغى : الف . اصل غدر بعضى از اصول را ما مىبينيم از پيغمبر تا امام عسكرى همه آن را طرد كرده‌اند ؛ مىفهميم كه اينها معيارهاى قطعى و جزمى است كه در همهء شرايط بايد نفى بشود . آنهايى كه مىگويند اخلاق مطلقاً نسبى است ، ما از آنها سؤال مىكنيم : مثلًا يكى از معيارها كه افراد در سيره هاشان ممكن است به كار ببرند همان اصل غدر و خيانت است . اكثريت قريب به اتفاق سياستمداران جهان از اصل غدر و خيانت براى مقصد و مقصود خودشان استفاده مىكنند . بعضى تمام سياستشان بر اساس غدر و خيانت است و بعضى لااقل جايى از آن استفاده مىكنند ؛ يعنى مىگويند در سياست ، اخلاق معنى ندارد ، بايد آن را رها كرد . يك مرد سياسى قول مىدهد ، پيمان مىبندد ، سوگند مىخورد ولى تا وقتى پايبند به قول و پيمان و سوگند خودش هست كه منافعش اقتضا كند ؛ همين قدر كه منافع در يك طرف قرار گرفت ، پيمان در طرف ديگر ، فوراً پيمانش را نقض مىكند . چرچيل در آن كتابى كه در تاريخ جنگ بين الملل دوم نوشته است و يك وقت روزنامه‌هاى ايران منتشر مىكردند و من مقدارى از آن را